Պարզ ընտրություն

20190114_121400Մի մարդ ամբողջ կյանքում երջանիկ է եղել: Նա ժպտում էր անընդհատ, ծիծաղում, ոչ ոք նրան տխուր չէր տեսել: Երբեմն մարդկիկ նրան տարբեր հարցեր էին տալիս.

— Ինչու՞ երբեք տխրություն չես զգում: Ինչպե՞ս եք կարողանում միշտ ուրախ լինել: Ո՞րն է ձեր երջանկության գաղտնիքը:

Հարցերին սովորաբար պատասխանում էր.

-Մի անգամ ես քեզ նման տխուր էի: Եվ հանկարծ ես հասկացա՝ սա իմ ընտրությունն է, իմ կյանքը: Եվ ի վերջո ես կատարում եմ այս ընտրությունը `ամեն օր, ամեն ժամ, ամեն րոպե: Եվ այդ ժամանակից ի վեր ամեն անգամ, երբ արթնանում եմ, ինքս ինձ հարցնում եմ.

«Դե ինչ, ես այսօր կընտրեմ ՝ տխրությո՞ւն, թե՞ ուրախություն»: Եվ միշտ պարզվում է, որ ես ուրախությունն եմ ընտրում:

Ռուսերենից թարգմանությունը՝ Անի Աթոյանի 

Կախարդական կակաչները

20181127_130131Ժամանակին մի լավ ծեր կին կար, որը ապրում էր մի փոքրիկ տանը: Նա իր պարտեզում ուներ գեղեցիկ գծավոր կակաչների մարգ: Մի գիշեր արթնացավ և  լսեց քաղցր երգեցողության և ծիծաղող մանուկների ձայները, նայեց  պատուհանից դուրս: Ձայները կարծես թե գալիս էին կակաչի մարգից, բայց նա ոչինչ չէր տեսնում:Հաջորդ առավոտ նա քայլեց  այդ մարգերով , բայց ոչ մի հետք չգտավ:Հաջորդ գիշերը նա կրկին արթնացավ երեխաների  քաղցր երգից և  ծիծաղից, վեր կացավ  և մեղմ քայլերով գնաց դեպի  պարտեզ: Լուսինը պայծառ փայլում էր կակաչի մարգի վրա, և ծաղիկները  ճոճվում էին: Ծեր կինը ուշադիր նայեց և տեսավ  փոքրիկ հեքիաթային մայրեր, որոնք  կանգնած էին յուրաքանչյուր կակաչի կողքին: Читать «Կախարդական կակաչները» далее

Ինչպե՞ս ապրել 100 տարի

20190920_151321Լրագրողին հանձնարարվեց  բացահայտել մի մարդու երկարակեցության  գաղտնիքը, ով դարձավ 100 տարեկան։ Լրագրողը գնաց լեռնային գյուղ, նա գտավ հոբելյարին և սկսեց հարցաքննել, ինչպես նա կարողացավ ապրել հարյուր տարի։

Ծերուկը ասաց, թե որն է իր երկար կյանքի գաղտնիքը. իր կարծիքով, գուցե այն է, որ նա երբեք չի վիճել ինչ- որ մեկի հետ։

Լրագրողը զարմացավ․ Читать «Ինչպե՞ս ապրել 100 տարի» далее

Գոնդոլաների երթևեկության կանոնները Վենետիկում

20180930_190154Վենետիկը  հայտնի քաղաք է ջրի վրա ՝ սիրահարների և ռոմանտիկների  սիրելի վայրը։ Քաղաք, որի փոքր փողոցներում դուք չեք տեսնի ոչ մի մեքենա (բացառությամբ մի քանի շրջանների): Վենետիկի ամբողջ երթևեկությունը գտնվում է ջրային փոխադրամիջոցների իշխանության տակ ` նավակներ, գոնդոլաներ և այլ։ Թվում է , թե նրանք քաոսաբար են շրջում ալիքներով, բայց իրականում այստեղ կա խիստ կանոնակարգ։ Գոնդոլաների երթևեկության առաջին փորձը կատարվել է XVIII դարում։ Այդ ժամանակ նրանց թիվը գերազանցում էր 10000։ Նավերի այդպիսի մեծ քանակությունը խնդիրներ էր առաջացնում երթևեկության համար։ Ալիքներում պարբերաբար խցանումներ և միջադեպեր էին առաջանում։ Դրա համար Վենետիկի դոժը մտցրեց օրենք . բոլոր գոնդոլաները պետք է լինեն սև գույն և միաչափ  երկարություն ունենան՝  11 մ, լայնությունը՝ 1,4 մ։ Մեր ժամանակներում գոնդոլյան երթևեկության օրենքները ավելի խիստ են։ Առաջին հերթին,  գոնդոլան կառավարելու իրավունք ստանալու համար, պետք է սովորել հատուկ դասընթացներ՝ 9 ամիս, իսկ հետո քննություն հանձնել։ Դրա  մեջ են մտնում նաև նավերը կառավարելու հմտությունները, ճանապարհային նշանների իմացությունը, անգլերեն լեզու, պատմություն և Վենետիկի աշխարհագրությունը։ Գոնդոլաների լիցենզիաների քանակը սահմանափակ է, ընդամենը 425, դրա համար բոլոր <<գոնդոլավարները>> իրենց գործի վարպետն են, նրանք հպարտանում են իրենց աշխատանքով և ամուր են բռնում այն։

Ռուսերենից թարգմանությունը՝ Սոնա Սահակյանի 

Էլբա կղզի

20190913_131010Իր տապալումից հետո Նապոլեոնը արտագաղթեց Էլբա։ Հանդիսանալով երրորդը իր չափանիշներով ՝ Իտալիաի կղզիներից (Սիցիլիայի և Սարդինիայից հետո), այն գտնվեց շատ փոքր մի մարդու համար, ում ոտքերի տակ փռված էր Եվրոպան։ Ի շնորհիվ երկաթի հարուստ ավանդների, Էլբա կղզին լավ ուսումնասիրված էր դեռ Հռոմեական կայսրության ժամանակաշրջանում։ 19 դարի սկզբում Էլբան պատկանում էր Ֆրանսիային, դրա համար իշխանությունից հեռացված Նապոլեոնը փաստացի դարձավ կղզու տերը։ Լինելով շատ գործունյա մարդ, նախկին կայսրը հասցրեց իր այստեղ գտնվելու ընթացքում անցկացնել մի քանի տնտեսական հեղափոխումներ՝ մարդկանց կյանքը բարելավելու համար։ Ներկայումս Էլբա կղզին Իտալիաի հայտնի հանգստյան վայրերից է։ Բացի գեղեցիկ ծովափերից, այն հայտնի է իր գինիներով։ Իսկ Նապոլեոնին այստեղ նվիրել են երկու թանգարան։

Ռուսերենից թարգմանությունը՝ Սոնա Սահակյանի

Առակների մասին

20190920_152200Մեզանից յուրաքանչյուրը մանկությունից հիշում է մայրիկի պատմած հեքիաթները և առակները, որոնք պարունակում էին բարոյականություն և մեծ իմաստություն: Մեծանալով մենք չենք դադարում զարմանալ հետաքրքիր, կարճ պատմություններով, որոնք շատ դրական, բարի և խոր իմաստ ունեն:
Առակները  յուրահատուկ նվեր են մեզ մեր նախնիներից, որպեսզի մենք կարողանանք սովորել և ուսումնասիրել կյանքը նման օրինակներով։ Առակների գործունեության գաղտնիքը նաև նրանում է, որ դրանք չպարտադրող մետամորֆիկ լեզվով բացում են մեր աչքերն այս աշխարհի ամենակարևոր ճշմարտությունների առաջ։
Նրանց համար, ով սիրում է ժամանակակից կյանքից բարոյականության պատտմություններ կարդալ, մենք այստեղ տեղադրել ենք նաև առակներ, որոնք գրվել են վերջերս, բայց իրենց բովանդականության խորությամբ և իմաստով չեն զիջում նախորդ դարերի ասույթներին։ Читать «Առակների մասին» далее

Կեղտոտ ներքնազգեստը

Մի ամուսնական զույգ տեղափոխվեց նոր բնակարան ։ Առավոտյան, հազիվ արթնանալով, կինը պատուհանից դուրս նայեց և տեսավ հարևանուհուն, ով լվացք էր փռում։
— Տես , թե ինչ կեղտոտ են նրա ներքնազգեստները , — ասաց կինը իր ամուսնուն:

Բայց ամուսինը թերթ էր կարդում և դրա վրա անգամ ուշադրություն չդարձրեց ։
-Հավանաբար, օճառը վատն է, կամ էլ չի կարողանում լվացք անել ։ Պետք է նրան սովորեցնել։
Եվ այսպես, ամեն անգամ, երբ հարևանուհին հագուստ էր կախում, կինը զարմանում էր , թե ինչ կեղտոտ կարող է լինել հագուստը:
Մի գեղեցիկ առավոտ, նայելով պատուհանից, նա բացականչեց.
-Օօօ, այսօր լվացքը մաքուր է: Հավանաբար, սովորել է լվացք անել:
— Ո՛չ – ասաց ամուսինը, — պարզապես ես այսօր շուտ արթնացա և լվացի մեր պատուհանը:

Ռուսերենից թարգմանությունը՝ Միլենա Դանիելյանի

Երջանկության մասին

Աստված կավից քանդակեց մարդուն և նրա մոտ մնաց չօգտագործված կտոր:
—  Էլ ի՞նչ քեզ համար քանդակեմ , — հարցրեց Աստված:
— Քանդակիր ինձ համար  երջանկություն, — ասաց մարդը:
Աստված ոչինչ չասաց և  միայն կավե կտորը դրեց  մարդու  ափի մեջ:

Ռուսերենից թարգմանությունը՝ Միլենա Դանիելյանի

Ի՞նչ է ուզում սատանան

Երկու տղաներ  կանգնած նայում էին, թե ինչպես է հեռանում սատանան:   Նրա հիպնոսացնող աչքերի փայլից նրանց գլուխները դեռ մթագնած էր:

-Լսիր, ի՞նչ էր  նա ուզում քեզնից:

– Հոգիս: Իսկ  քեզանի՞ց:

– Մետաղադրամ վճարովի հեռախոսի համար: Նրան շտապ զանգահարել էր պետք:

– Ուզում ես  գնանք , մի բան ուտենք:

-Ես ուզում եմ, բայց հիմա ես բացարձակապես փող չունեմ:

– Ոչինչ: Ես շատ ունեմ:

Հեղինակ՝ Բրայան Նյուել

Ռուսերենից թարգմանությունը՝ Արսեն Մինասյանի

Ծառաբունը

Ճանապարհին չորացած ծառ կար:Մի գիշեր ծառի կողքով անցավ գող և վախեցավ՝ մտածելով, որ դա իրեն սպասող ոստիկան է  :Այնուհետև անցավ սիրահարված պատանի և իր սիրտը լցվեց ուրախությամբ:Նա ընդունեց ծառը,որպես իր սիրելի էակին և արագացրեց քայլը դեպի նա:Իսկ երեխան, վախեցած հեքիաթներից, տեսնելով ծառը, սկսեց լալ:Նրան թվաց ,որ դա ուրվական է:

Եվ ամեն մի անցորդի աչքերում  ծառը  նման էր  մի այլ բանի:Բայց ամեն դեպքում ծառը միայն ծառ էր:
Մենք տեսնում ենք աշխարհ այնպիսին ,ինչպիսին մենք ինքներս ենք:

Ռուսերենից թարգմանությունը՝ Միլենա Դանիելյանի